Powiśle Dąbrowske - nasza "Mała Ojczyzna"

wiersz barbara

Jestem 

Jestem tu
gdzie świat przybiera
najpiękniejsze kształty
każdy liść jest mój
i zawsze słyszę ich szelest
niczym głos najbliższego serca
moja mała Ojczyzna
w której zanurzam się codziennie
by nie stracić smaku
najzwyklejszego szczęścia
zamkniętego w brzozowych lasach
pośród pól i łanów
z których wyrasta się raz i na zawsze.
 Barbara Wójcik 

 

Nasza mała ojczyzna

Nasza mała, kochana ojczyzna

-to zielona nadwiślańska równina-
-na niej lasy i miedze i łąki i pola,
-uśmiechy, smutki i łzy dziecięce
-codzienna ludzka, ciężka dola...
Nasza mała najbliższa ojczyzna
-to miasta i wioski i sady kwitnące
-to domy i szkoły i kościół i ludzie...
Obdarz uśmiechem i uchyl czoła.
Spójrz, w jakim pracują trudzie.
-Czy widzisz wczesnym rankiem
Przecudne słońca wschody
Kiedy na niebie płoną jasne zorze?
Kropelki rosy lśnią jak perły
-Jakże tu pięknie-o Boże!?

Jadwiga Obnowska-Szkotak

widoczek